Implantacja soczewki wewnątrzgałkowej w Turcji

Korekcja wzroku za pomocą soczewek wewnątrzgałkowych

Wewnątrzgałkowe Soczewki IOL to sztuczne soczewki, które wszczepia się w miejsce zmętniałych podczas usunięcie zaćmyZaćma jest jedną z głównych przyczyn upośledzenia wzroku i ślepoty. W różnych krajach diagnoza ta występuje z częstością do 30% przypadków, głównie u osób starszych i chorych. Do tej pory istnieje tylko jeden skuteczny sposób przywrócenia wzroku w przypadku zaćmy – zabieg chirurgiczny. zmętniała soczewka jest usuwany i zastępowany sztucznym – soczewka wewnątrzgałkowa (IOL). Chociaż metoda leczenia zaćmy jest we wszystkich przypadkach taka sama, pacjent ma prawo wyboru rodzaju soczewki wewnątrzgałkowej po wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czym są soczewki wewnątrzgałkowe i dlaczego są potrzebne

Ludzkie oko to doskonały układ optyczny, znacznie przewyższający możliwościami najczulsze współczesne aparaty fotograficzne. Każdy element znajduje się na swoim miejscu i pełni określoną funkcję. Jednym z najważniejszych elementów tego złożonego układu jest soczewka. Zewnętrznie jest to soczewka dwuwypukła, której funkcją jest załamanie wiązki światła przechodzącej przez obiektyw. uczeń i skup się na tym siatkówkaW przypadku choroby takiej jak zaćma soczewka ulega zmętnieniu i ostatecznie traci swoją funkcję. W rezultacie pogarsza się ostrość wzroku, osoba przestaje wyraźnie widzieć przedmioty, pogarsza się postrzeganie kolorów. W późniejszych stadiach choroby czasami rozwija się całkowita ślepota. Niestety, przywrócenie uszkodzonej soczewki jest niemożliwe. Krople i inne metody zachowawcze jedynie nieznacznie spowalniają postęp zaćmy w początkowym stadium. Medycyna zna tylko jedną radykalną metodę leczenia, która pomaga przywrócić pacjentowi prawidłowe widzenie — operację chirurgiczną polegającą na wszczepieniu sztucznej soczewki oka. Inną nazwą takich produktów są soczewki wewnątrzgałkowe. Wykonane są z materiału biologicznie kompatybilnego z tkankami oka (akryl, silikon), dzięki czemu ryzyko odrzucenia, reakcji alergicznych i zapalnych jest zminimalizowane. Strukturalnie soczewka wewnątrzgałkowa to soczewka o średnicy około 5 mm z klamrami do mocowania. Jeśli wszystkie te części są wykonane z tego samego materiału i stanowią całość, taki produkt nazywa się monoblokiem. Nowoczesne soczewki wewnątrzgałkowe są miękkie, co pozwala zminimalizować stopień uszkodzenia tkanek podczas operacjiSkręcona soczewka za pomocą specjalnego narzędzia – iniektora – jest wszczepiana przez mikronacięcie, po czym prostuje się, przyjmując pożądaną pozycję. Modele poprzednich generacji były wykonane ze sztywnych materiałów. Do ich montażu potrzebna jest duża nacięcie Po takiej operacji konieczne było założenie szwów. Teraz takie problemy należą już do przeszłości. W leczeniu stosuje się różne rodzaje soczewek wewnątrzgałkowych. okulistykaWszystkie te produkty można podzielić na dwie duże grupy — fakijny i afakijny. Pierwszy służy do korekcji krótkowzroczność, nadwzroczność, astygmatyzm i dlatego są stosowane jako alternatywa dla okularów i soczewek kontaktowych. Po ich założeniu soczewka nie jest usuwana. W chirurgicznym leczeniu zaćmy stosuje się wyłącznie soczewki afakijne. Dlatego omówimy wyłącznie ten rodzaj soczewek wewnątrzgałkowych. Jednak nawet w tej grupie istnieje ich klasyfikacja.

Rodzaje soczewek wewnątrzgałkowych, ich różnice i zalety

Pierwszą operację wszczepienia soczewki wewnątrzgałkowej (IOL) przeprowadzono w połowie XX wieku. Był to prawdziwy przełom w chirurgii okulistycznej, jednak materiał samej sztucznej soczewki, konstrukcja produktu oraz technika interwencji chirurgicznej były dalekie od doskonałości. Produkty dobrze się przyjęły, ale pacjenci często doświadczali stanów zapalnych i innych powikłań, a mocowanie implantu nie było wystarczająco niezawodne. Ponadto, pierwsze soczewki wewnątrzgałkowe nie mogły korygować… wady refrakcji (krótkowzroczność, dalekowzroczność i wada wzroku związana z wiekiem) dalekowzroczność starcza(astygmatyzm).Najczęstsza klasyfikacja soczewek wewnątrzgałkowych opiera się na znaku ogniskowej. Aby zrozumieć, co to oznacza, należy przypomnieć sobie właściwości soczewki. Ta naturalna „soczewka” charakteryzuje się elastycznością i zdolnością do zmiany kształtu w zależności od ogniskowej. Staje się bardziej lub mniej wypukła w zależności od tego, czy patrzymy w dal, czy obserwujemy obiekt znajdujący się blisko. Innymi słowy, soczewka może dostosować się do pożądanej odległości, dzięki czemu zdrowe oko widzi równie dobrze zarówno z bliska, jak i z daleka (ta zdolność nazywa się akomodacją). Sztuczna soczewka wewnątrzgałkowa wykonana z materiału syntetycznego oczywiście nie posiada takich właściwości. Jej zdolność do ogniskowania w różnych odległościach (pseudoakomodacja) zależy od liczby stref optycznych. Z tego punktu widzenia wyróżnia się soczewki wewnątrzgałkowe jednoogniskowe i polifokalne, a także nowoczesne soczewki EDOF, które pod tym względem praktycznie nie ustępują prawdziwym soczewkom.

Jednoogniskowe soczewki IOL

Soczewka jednoogniskowa, czyli jednoogniskowa, ma tylko jedną strefę ostrości, najczęściej daleką. Dzięki niej osoba może wyraźnie rozróżniać obiekty w oddali, ale nie widzi z bliska. Aby czytać, korzystać ze smartfona, szyć lub robić na drutach, trzeba używać okularów „pozytywnych” (noszonych przy dalekowzroczności). Mniej powszechną opcją są soczewki z ogniskowaniem bliskim. Nadają się do czynności, które wymagają wyraźnego widzenia z małej odległości, ale nie sprawdzają się dobrze na duże odległości. Po zainstalowaniu takich soczewek osoba może łatwo pisać SMS-y lub czytać drobny druk na opakowaniu produktu, ale do chodzenia lub prowadzenia samochodu potrzebne będą okulary „minusowe”. Ta ograniczona funkcjonalność jest główną wadą soczewek jednoogniskowych. Jeśli chodzi o zalety, można zauważyć, być może, tylko niższy koszt w porównaniu do bardziej zaawansowanych modeliSoczewki wewnątrzgałkowe polifokalneTo kolejna generacja soczewek wewnątrzgałkowych. Mają one nie jedną, lecz kilka stref optycznych, z których każda odpowiada za ogniskowanie na określoną odległość. Takie soczewki pozwalają widzieć zarówno z bliska, jak i z daleka, a także z odległości średnich. Im więcej stref ogniskowania (a może ich być odpowiednio dwie, trzy lub więcej), tym soczewki wewnątrzgałkowe nazywane są dwuogniskowymi. trójogniskowy(wieloogniskowa), tym szerszy zakres percepcji wzrokowej. Jednocześnie nie trzeba dodatkowo używać okularów. Aby skorygować niedociągnięcia poprzednich modeli soczewek wewnątrzgałkowych i stworzyć sztuczną soczewkę, która jest jak najbardziej zbliżona do naturalnych właściwości, po latach poszukiwań twórcy doszli do technologii EDOF. Do dziś jest to najnowszy trend w okulistyce, który aktywnie zyskuje na sile.Soczewki EDOFSkrót EDOF oznacza i tłumaczy się jako „rozszerzona głębia ostrościIstotą tej technologii jest to, że szeroki zakres badanej przestrzeni jest rzutowany na jeden obszar ostrości (w przeciwieństwie do kilku oddzielnych stref w soczewkach wewnątrzgałkowych polifokalnych). Dzięki temu soczewka EDOF działa niemal tak samo jak prawdziwa soczewka. Pozwala widzieć równie dobrze zarówno z bliska, jak i z daleka, a także z dowolnej średniej odległości. Jednocześnie zapewnia wysoki kontrast, dobrą jakość odwzorowania kolorów i brak „spadków” ostrości podczas przełączania się z jednego punktu ostrości na drugi. Rozszerzenie głębi strefy ostrości jest osiągane na różne sposoby: każdy producent stosuje własną technologię. W związku z tym występują również różnice w kategorii soczewek EDOF i zawsze należy wziąć pod uwagę charakterystykę konkretnego modelu.